Czy warto wejść do świata Mintari Jakub Styczyszyn – Recenzja
Wyobraźcie sobie miasto całkowicie odcięte od świata. Skalista wyspa otoczona huczącym morzem, a jej jedyne połączenie z lądem to stary, kamienny most. To Kargynis, miejsce, w którym czas płynie wolniej, a rutyna jest najlepszą tarczą przeciwko lękom. Brzmi jak idealny spot na cyfrowy detoks, prawda? Niestety, w świecie wykreowanym przez Jakuba Styczyszyna spokój to towar deficytowy, a królestwo właśnie postanowiło „dokręcić śrubę” swoim poddanym.
Autor serwuje nam opowieść o przebudzeniu ukrytych mocy i narodzinach nieoczekiwanych bohaterów. Jako że mamy do czynienia z debiutem, podszedłem do lektury z życzliwą ciekawością, ale i pewną dozą recenzenckiej czujności. Czy warto dać się porwać 🌊 falom oceanu otaczającego Kargynis? Sprawdzamy!
Witaj w Kargynis – gdzie spokojna egzystencja zostaje brutalnie przerwana 🏹
Zaczynamy naszą przygodę na skalnym płaskowyżu. Kargynis to miasto żyjące w dobrowolnej izolacji. Mieszkańcy czują się bezpieczni w swojej twierdzy, dopóki na horyzoncie nie pojawiają się synowie władcy, wysłani prosto ze stolicy. I tu, nie będę ukrywać, początek wydał mi się nieco… klasyczny. Może nawet odrobinę banalny? Choć wiadomo, każdą przygodę trzeba jakoś zacząć.
Opis świata nie jest na wstępie przesadnie rozbudowany, co ma swoje plusy, łatwo to sobie wszystko wyobrazić. W mojej głowie Kargynis malowało się trochę jak urokliwa, surowa włoska mieścina przyklejona do skał. Sielanka kończy się jednak szybko, gdy mieszkańcy odmawiają zapłacenia haraczu i przy okazji ubliżają synowi władcy (i tak go nie polubicie, więc dobrze mu tak!). W odwecie na miasto napada królewska armia, by dać popalić krnąbrnym wyspiarzom.
I wtedy, niczym „z gruchy ni z pietruchy”, pojawia się magiczny obrońca. Gość dysponuje potężną mocą i staje w szranki z najeźdźcami. Pytanie tylko: czy na pewno robi to z dobroci serca i troski o mieszkańców? Roznosi pół armii i znika. Moje pierwsze wrażenie było takie, że coś mi tu nie do końca zagrało, że ten wstęp można by rozpisać nieco inaczej, ale to moja osobista opinia. Hej, to w końcu dopiero rozgrzewka przed tym, co dzieje się dalej!
Odnajdywanie mocy – system magii, który intryguje 🧙♂️
O ile na samym początku potrzebowałem trochę czasu, żeby wgryźć się w ten świat, o tyle im dalej w las (a raczej w fabułę), tym robiło się ciekawiej. Jakub Styczyszyn przygotował dla nas coś, co tygryski lubią najbardziej: oryginalny system magii. To właśnie tutaj książka zaczyna naprawdę błyszczeć i przyznaję, autentycznie mnie to zaintrygowało.
„Mechanika mocy w Mintari opiera się na pochłanianiu dusz (mały spoiler, ale spokojnie, i tak nie wyjawiłem wszystkiego!). Brzmi mrocznie? I słusznie! Te dusze mogą się ze sobą zwalczać, mogą się łączyć, a każda z nich niesie ze sobą unikalne zdolności. Autor stworzył fundamenty pod coś naprawdę kreatywnego. Choć momentami miałem wrażenie, że w regułach tej magii są pewne luki (lub po prostu nie wszystko zostało jeszcze odkryte), to widzę tu ogromny potencjał na rozwinięcie skrzydeł w kolejnych tomach. Ten pomysł sprawia, że nasi bohaterowie z czasem stają się kimś na kształt „fantasy superbohaterów”, co dodaje akcji niesamowitego tempa.
W szczególności do gustu przypadł mi motyw cienia wychodzącego z Shuniego, to było naprawdę mocne! Ale o tym musicie już przekonać się sami podczas lektury. 👻
Mintari
Autor: Jakub Styczyszyn
Wydawnictwo: Self Publishing Jakub Styczyszyn
Stron: 404
Dlaczego warto przeczytać ?
Nie zaszkodzi jedna więcej, prawda? Książkę możesz zamówić na oficjalnej stronie autora.
Ewolucja postaci – czyli co historia zmienia w bohaterach 🦸♂️
Przejdźmy do mojego „konika”. Jako wielki fan prozy Joe Abercrombiego czy Feliksa W. Kresa, jestem bardzo wyczulony na to, jak kreowani są bohaterowie. Uwielbiam postacie wielowymiarowe, które zmieniają się pod wpływem blizn (tych na ciele i tych na duszy). I tutaj muszę przyznać autorowi wielkiego plusa, bo w Mintari postacie po prostu są jakieś.
Nie mamy tu do czynienia z płaskimi kartonami. Główny bohater, Shuni, to chłopak, którego ewolucję obserwuje się z prawdziwą przyjemnością. Widzimy, jak dorasta, jak hartują go kolejne wydarzenia i jak zmienia się jego spojrzenie na świat. Z drugiej strony mamy Jareda, postać tak zepsutą, że znienawidzicie go prawdopodobnie już od pierwszej strony. I to jest komplement dla autora! Stworzyć antagonistę, któremu z miejsca życzy się, by „szybko zrobił sobie kuku” (i to najlepiej w spektakularny sposób), to sztuka, która nie zawsze udaje się nawet starym wyjadaczom, a co dopiero debiutantom.
Poza tym mamy jeszcze wiele innych postaci, które wnoszą sporo do historii. Sam srogi władca, czy jego drugi syn, Arkalis, który próbuje powstrzymać zapędy ojca i brata. Nie będę ich wszystkich tu wymieniał, ale uwierzcie, każda z tych osób jest „po coś” i dodaje powieści rumieńców.
Podsumowanie – czy warto sięgnąć po Mintari? 📚
Podsumowując naszą wspólną wyprawę do Kargynis: szczerze polecam tę lekturę. Mimo początkowych, delikatnych obiekcji, które, jak wspomniałem, mogą być po prostu moim subiektywnym „widzimisię” uważam, że jak na debiut otrzymaliśmy kawał naprawdę fajnej historii.
Od pewnego momentu mocno „wkręciłem się” w tę opowieść i szczerze żałowałem, że książka kończy się w takim punkcie. Wiadomo jednak, że to dopiero zapowiedź większej przygody. Wierzę, że autor w pełni wykorzysta ogromny potencjał tego świata oraz systemu magii, bo pole do popisu jest tu niesamowite. Ja już teraz z niecierpliwością czekam na kontynuację, bo po prostu chcę poznać dalsze losy bohaterów. Wam również polecam zanurzyć się w świecie Mintari. Myślę, że warto postawić na tego autora, bo zapowiada nam się kawał świetnej, fantastycznej przygody!”.
„Jeśli czujecie, że ten świat Was przyciąga i chcecie dowiedzieć się o nim czegoś więcej, koniecznie zajrzyjcie na stronę autora. Znajdziecie tam dodatkowe informacje, które pozwolą Wam jeszcze głębiej poczuć klimat tej opowieści przed samą lekturą!” mintari.pl
Do przeczytania (lub posłuchania)! 🎧📖
Twój blogowy przewodnik po krainach wyobraźni
Zapraszam również do obserwowanie mojego kanału na Instagramie
Polecam zapoznać się również z innymi recenzjami książek znajdujących się na blogu:
„Piekielnik” Andrzej Jakubiec,
„Psy Pana” Marcin Świątkowski,
„I Przekroczył Granicę” Jarosław Kukiełka,
„Nerwy Ze Stali” Anna Van Steenbergen
Jakub Styczyszyn
Zapraszam również do obserwowania profilu autora aby nie przegapić kolejnych książek.
