Draumur. Po Drugiej Stronie Snu: Miłchał Łuczyński Recenzja

Draumur, czyli świat między snem a grą 😴

Dzień dobry, wstajemy! Koniec wylegiwania się w łóżkach. Wiem, że śniły Wam się piękne rzeczy, ale czas wracać do rzeczywistości. Przepraszam, jeśli zepsułem Wam nastrój tą nagłą pobudką, ale nie martwcie się dzień minie błyskawicznie i ani się obejrzycie, a znowu powiemy sobie „dobranoc” i odlecimy do krainy morfeusza.

Dlaczego w ogóle zaczynam od snu? Bo to właśnie wokół niego kręci się historia przedstawiona w najnowszej książce Michała Łuczyńskiego. Będzie o drzemkach, niezwykłych marzeniach sennych i… metaforycznym graniu na ekranie własnej wyobraźni. Ruszamy więc, śpiochy!

Chwila wytchnienia – czyli lekko i przyjemnie 🦢

Kiedy wstęp mamy już za sobą, czas na konkretne wrażenia z lektury. Miałem już okazję poznać twórczość pana Michała Łuczyńskiego, recenzowałem na blogu jego Kroniki Flotlandu (recenzja tutaj 🎯), które bardzo przypadły mi do gustu. Nic więc dziwnego, że przy kolejnym spotkaniu z jego prozą liczyłem na dobrą zabawę i… znowu jestem bardzo pozytywnie zaskoczony!

Draumur to literatura skrojona pod młodszego odbiorcę, młodzieżowa, a momentami wręcz dziecięca. I wiecie co? Wyśmienicie przy niej odpocząłem od ciężkiego, mrocznego fantasy, po które sięgam na co dzień. To idealna lektura do poduszki, szybka, pozytywna przygoda opowiadająca o klasycznej walce dobra ze złem. Czyta się ją niezwykle lekko i płynnie, a przecież w dobrej rozrywce właśnie o to chodzi.

Draumur. Po drugiej stronie snu

Autor: Michał Łuczyński

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Stron: 240

Dlaczego warto przeczytać ?

książka z przekazem
młodzieżowa przygoda
połączenie snów i gier

Okładka książki "Psy Pana" Marcin Świątkowski

Na pograniczu snu i gry 🎮

Czas na książkowe mięsko! Zanim zgłębiłem lekturę, poszukałem informacji o samym tytule. Draumur pochodzi z języka islandzkiego i oznacza po prostu „sen” lub „marzenie” (Mam nadzieję że dobrze rozkminiłem. Przy okazji zapytam samego autora). O czym zatem opowiada ta historia (spokojnie, postaram się bez spoilerów!)? O przygodzie, która rozpoczyna się dokładnie wtedy, gdy zamykasz oczy i zasypiasz.

W krainie snu kreuje się nasz bohater Konrad, wybiera broń, kompletuje się drużynę i wyrusza na ratunek aby uratować krainę snów. Proste i genialne, prawda? To nic innego jak gra RPG rozgrywana we własnej głowie. Kojarzycie Player One? Zasada jest podobna, ale zamiast zanurzać się w świecie wirtualnym, trafiamy do krainy stworzonej z wyobraźni. (tylko trzeba lulu po dobranocce 😴)

Niezależnie od tego, czy po książkę sięgnie młodszy czytelnik, nastolatek, czy nawet dorosły szukający chwili relaksu, każdy znajdzie tu wartościowy i bardzo aktualny na dzisiejsze czasy przekaz. Ale go nie zdradzę. Sami musicie go poczuć.

Podsumowanie. Czy warto iść spać? 👑

Dla mnie Draumur okazał się fantastyczną chwilą wytchnienia. Książka jest niezwykle przyjemna, a przez kolejne strony dosłownie się przepływa. To dynamiczna, pełna emocji i zmuszająca do lekkiej refleksji opowieść o potędze dziecięcej wyobraźni i magii ukrytej po drugiej stronie powieki.

Tak więc jeśli szukacie lekkiej, pokrzepiającej przygody na wieczór, warto dziś pójść spać trochę wcześniej, żeby móc dłużej pouprawiać potężny power-leveling w krainie snów. Zdecydowanie polecam i z niecierpliwością czekam na kontynuację!

Do przeczytania (lub posłuchania)! 🎧📖
Twój blogowy przewodnik po krainach wyobraźni
Zapraszam również do obserwowanie mojego kanału na Instagramie

Polecam zapoznać się również z innymi recenzjami książek znajdujących się na blogu:
„Piekielnik” Andrzej Jakubiec – Patronat Papierowego Rycerza
„Książęcy Gambit” Paweł R. Ofiarski – Patronat Papierowego Rycerza
„Psy Pana” Marcin Świątkowski,
„I Przekroczył Granicę” Jarosław Kukiełka,
„Eldorado” Arkady Saulski